بوردیو ......

پیر بوردیو، جامعهشناس/انسانشناس فرانسوی، از منظر مطالعات زبانی، ارتباط وثیقی را میان مفاهیم زبانشناختی/نمادین «سرمایه» و «عادتواره» از یک سو و جایگاه این مفاهیم در بازارهای زبانی و نقش آنها در تولید حقانیت ارتباطی (به وسیله تاثیرات ضمنی در قالب بازتولید اجتماعی، سلطه، محروم سازی و کنارگذاری) از سوی دیگر، برقرار میکند.

هرچند این اقدام را میباید به عنوان بخشی از یک پروژه بزرگتر دیده شود، پروژهای که میتوان آن را یاور نزدیک بوردیو دانست، بهطور خلاصه میتوان این پروژه را تلاش برای فائق آمدن «دوگانگی رویکردهای سوژهمحور و ابژهمحور، فیزیک اجتماعی و نمادشناسی اجتماعی، بهطوریکه از اتحاد آنها علمی مادی از عملکرد انسانی و توانایی نمادین حاصل شود»(2002 :35).ندگی پیر بوردیو پیر بوردیو سال 1930 در یک شهرک کوچک روستایی واقع در جنوب شرقی فرانسه به دنیا آمد. پدرش کارمند دولت بود. بوردیو در یک خانواده طبقه متوسط پرورش یافت. در دهه 1950 در دانشسرای معتبر اکول نرمال سورپریور پاریس حضور یافت وفارغ التحصیل شد. در 1960 بعنوان دستیار آموزشی یکسال در دانشگاه پاریس کار کرد و سرانجام رئیس موسسه مطالعات اکول پراکتیک شد. در 1968 مرکز جامعه شناسی اروپایی بنیان گذاری شد و بوردیو سالها ریاست این مرکز را به عهده داشت.. او تاثیر بسیاری بر مباحث جامعه شناسی فرهنگی گذاشت و توانست در حوزه زبان انگلیسی به یک منبع اساسی و مرجع اصلی تبدیل شود.

بوردیو در عین روشنفکر بودن، به معنای واقعی کلمه دانشمند است، دانشمندی که درعرصهی علوم اجتماعی جریانساز بوده و مکتبهای زیادی از نظریات وی تشکیل شده، او دانشمندیست که با ورود به هر عرصهای آن را دگرگون کرده است.1 از تئوری های بوردیو تئوری میدان، تئوری سرمایه (اقتصادی، فرهنگی و نمادین) تئوری کنش را می توان نام برد. اما در مورد کتابهای بوردیو؛ او هر سال یک کتاب و گاهی دو کتاب منتشر کرد و روی هم رفته 30 کتاب دارد. از مفاهیم مورد علاقه بوردیو: مفاهیم جوانی ، حقیقت، الگوی مصرف، خشونت نمادین ،سرمایه اقتصادی،سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی و سرمایه نماین است. ولی مهمترین مفهومش که در واقع پایه و اساس مباحث دیگر او قلمدادمی شود دو مفهوم منش(habitus) یا ساختمان ذهنی و میدان(filde) یا زمینه است و مقاله حاضر به نمونه تجربی این دو مفهوم یعنی مصرف، سلیقه و ذائقه می پردازد. پیر بوردیو در ۲۳ ژانویه۲۰۰۲درپاریس درگذشت.